دانلود رایگان

آلودگی صوتی (2) - دانلود رایگان



دانلود رایگان آلودگی صوتی , غول آرامهر موجودی که یک جفت گوش دارد, گوش‌هایش یک چیزی دارند به نام آستانه شنوایی به عبارت دیگر, هر گوشی می‌تواند صداها را در یک

دانلود رایگان آلودگی صوتی (2) لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 21
آستانه شنواییآلودگی< در ابتدا به یاد مناظر بدیع زباله های پخش و پلا یا چرك و كثیفی بیفتید. اما می دانید من از روزی كه آن مقاله هولناك را در روزنامه خواندم، بدجوری متحول شدم. اصلا بهتر است بگویم از خواب غفلت بیدار شدم و حالا هم قصد دارم پیرو حكمت >خفته را خفته كی كند بیدار< شما عزیزان دل را نیز بیدار نمایم. خبر یك روزنامه، اذعان داشته بود كه <مرز آلودگی صوتی در تهران، شكست.> از خدا كه پنهان نیست، از شما چه پنهان تا آن روز اصلا نمی دانستم آلودگی صوتی چه جور جانوری است. اما بعد از مطالعه آن مقاله اسفناك، یك چیزهایی دستگیرم شد. مثلا فهمیدم كه هر موجودی كه یك جفت گوش دارد، گوش هایش یك چیزی دارند به نام <آستانه شنوایی>! به عبارت دیگر، هر گوشی می تواند صداها را در یك محدوده خاص بشنود، از یك فركانس معین و حداقل تا یك فركانس معین و حداكثر. خیلی چیزهای دیگر هم فهمیدم كه توضیح آنها در این مقال نمی گنجد. فقط همین مرثیه بس، كه ما ساكنان خوشبخت و مرفه پایتخت، شدیدا در معرض آلودگی صوتی قرار داریم. (آلودگی های دیگر هم بماند)! خواندم كه دانشمندان آمده اند و یك سری از حیوانات را در معرض صداهای بالاتر از ۱۵۰ دسیبل قرار داده اند و در آخر مشاهده كردند كه حیوانات بی زبان، دچار رعشه و فلج شده وهمگی، جان به جان آفرین تسلیم نموده اند. حال اگرچه ما اشرف مخلوقات هستیم ولی باید قبول كنیم كه در بعضی از موارد با آن زبان بسته ها، وجوه مشتركی داریم. یعنی گوش های بینوای مایی كه در این شهر شلوغ و پرهمهمه زندگی می كنیم نیز ورودی مقادیر معتنابهی از آلودگی های صوتی است كه آنها می توانند بدون مزاحمت، روی اعصاب ما رژه بروند و اگر آنقدر قدرت نداشته باشند كه فلج یا ناشنوایمان كنند، حداقل می توانند از قدرت شنوایمان بكاهند. آلودگی مجاز صوتی در مناطق مسكونی ما باید حول و حوش پنجاه دسیبل باشد در حالی كه این مقدار، به راحتی در حاشیه خیابان های شلوغ از مرز هفتاد دسیبل هم گذشته است. حالا حاشیه بزرگراه ها، مناطق مسكونی نزدیك به فرودگاه و راه آهن و غیره را دیگر خدا داند... گفتم كه بعد از خواندن آن مقاله بدجوری احساس هوشیاری و بیداری می كردم. اصلا شاید اگر همه مردم بیدار می شدند، می شد راه حلی برای این غول به ظاهر ساكت و آرام كه با خیال راحت دارد توی شهر هروله می رود و كسی متوجه خرابكاری هایش نیست، پیدا كرد.... بعدازظهر، طبق معمول هر روز باید پس از كلی ایستادن در صف تاكسی، در آخر، برای سوار شدن از قانون جنگل پیروی می كردم تا پیروز شوم. راننده تاكسی، موزیك كوچه بازاری خفنی را برای مسافرین تهیه دیده بود و آنها مجبور بودند طبق یك توفیق اجباری، شنوای آن باشند. یاد مقاله روزنامه افتادم و دلم برای گوش هایم سوخت. اما نمی توانستم چیزی بگویم. چون در این صورت باید با احترام پیاده می شدم و منتظر یك تاكسی دیگر می ماندم كه معلوم نبود آن هم از این قضیه، مستثنی باشد. خلاصه تحمل كردم تا این كه دیدم نخیر! آقای راننده به هیچ صراطی مستقیم نیست. یك دستش روی فرمان است و دست دیگرش روی بوق. پشت چراغ قرمز بوق می زند، در حالی كه ماشین جلویی هم راهی برای حركت ندارد! برای آدم هایی كه منتظر تاكسی اند بوق می زند، در حالی كه ظرفیت ماشین تكمیل است! و هی به بهانه های واهی بوق می زند. سرانجام وجدان بیدارم به سخن درآمد و شروع كرد به نصیحت و بیان آنچه كه در مقاله آمده بود. اما راننده انگار اصلا چیزی نمی شنید. فكر می كنم در اثر همین آلودگی های صوتی، آستانه شنوایی اش به كل، كن فیكون شده بود! ... فردای آن روز، در اداره تلفن را برداشتم و به شهرداری زنگ زدم: <الو؟ آقاجان چرا این كامیون ها همین طوری سرشان را می اندازند پایین و در روز روشن به خیابان می آیند؟ چرا هیچكس با تردد موتورسیكلت های پر سر و صدا مبارزه نمی كند؟ چرا مورد مصرف تابلوی بوق زدن ممنوع، فقط برای امتحان دادن آیین نامه است؟ چرا شهرداری سعی نمی كند با احداث بیشتر نوارهای عریض درختان و پوشش های گیاهی از آلودگی صوتی بكاهد؟ چرا فرودگاه باید در قلب یك كلان شهر باشد در حالی كه فرودگاه تازه تاسیس فقط روزی چند تا پرواز دارد؟ و هزار و یك چرای دیگر...> در مقابل سر و صدایی كه به راه انداخته بودم، آقای روابط عمومی، واكنشی كاملا منطقی انجام داد: <آقا اینهایی كه گفتید، به این قسمت مربوط نیست... بوق، بوق، بوق، بوق!> با راهنمایی همكارانم، با چند ارگان دیگر هم تماس گرفتیم اما گویا هیچكس حاضر نبود به طور رسمی، مسئولیت این طفل بی سرپرست را به عهده بگیرد! بعد از كلی گفتمان و صرف یك لیوان شربت قند برای جبران افت فشار ناشی از عصبانیت با همان همكارانم كه خدمتتان عرض كردم به این نتیجه رسیدیم كه برای در امان ماندن از اثرات سوء آلودگی صوتی در منزل، می توان خانه را عایق بندی كرد تا مجبور نبود كه صدای دعوا و شكستن كاسه بشقاب های همسایه دیوار به دیوار را شنید! می توان شیشه ها را دوجداره كرد تا سر و صدای بوق و اگزوز وسایل نقلیه، داخل خانه نیاید. می توان به زبان اشاره صحبت كرد تا به كاهش آلودگی صوتی كمك كرد. می توان به جای جاروبرقی، از جاروهای سنتی به جای چرخ گوشت از هاون و به جای آب میوه گیری برقی از نوع دستی اش( !برای كاهش سر و صدا) استفاده كرد. در خیابان هم علی الحساب مشكل با دو تا گوله پنبه كه باید در گوش چپاند، حل خواهد شد. كسی كه به فكر ما نیست حداقل بیایید خودمان به فكر خودمان باشیم!



آلودگی


صوتی


(2)آلودگی


صوتی




غول


آرام


آلودگی صوتی (2)


مقاله


پاورپوینت


فایل فلش


کارآموزی


گزارش تخصصی


اقدام پژوهی


درس پژوهی


جزوه


خلاصه